Where You Gonna Sleep Tonight?

Ik moest de kelder in om wat te eten te halen, de trap was stijl, hard en ongelijk en ik moest oppassen om mijn evenwicht niet te verliezen...Want tja, ik ben nou eenmaal - hoe kan ik het het beste zeggen - ik heb nogal veel ongeluk en ben een beetje klunzig.
Ik pakte het blik met tonijn voor een fijne tonijnsalade en zag net nog een muis wegglippen achter de kast.
Ik slaakte een gilletje, hoog hard en schel. De kelder vulde zich even met mijn geluid zodat de geur van verotting en de muis even in het niets leken te vallen.
Vroeger heb ik even op een boederij gewoond, ik vond muizen niet eng maar mijn Engelse oma die op bezoek uit London City kwam, was als de dood voor die beesten.
Ik kan me herinneren dat ze op de tafel sprong en brand gilde ''FIIIIIIIIIRE'' ''HELP DARLING!''
Muizen waren voor mij geen bedreiging toendertijd, ik vond ze wel schattig met die kraaloogjes.
Vorig jaar, toen ik nog niet in dit dorp woonde, maar in een iets grotere en levende stad had er een muis achter de schotten op mijn zolderkamer geleefd. Een tijdje lang hoorde ik iedere avond als ik al heerlijk een beetje lag weg te doezelen in mijn bedje geritsel. Soms in mijn prullenbal soms op de vloer. Ik was als de dood dat hij 's nachts, als ik sliep, op me zou klimmen en over mijn gezicht zou heenwalsen.
Huilend heb ik om mijn moeder geroepen, dat die kutmuis weg moest.
Vanaf toen kreeg ik een bloedhekel aan die kleine dierkes, en nu, nu ik in dit boerengat woon, zijn er muizen in huis! En nu zag er eentje, het idee was bevestigd, dus ik gaf mijzelf groot gelijk om het op een gillen te zetten.

Maar eigenlijk is mijn leven zo slecht nog niet.
Ik woon dan wel in een boerengat, maar heb de liefste pleegouders van de wereld. Wellicht, dat hoop ik, ik ken al die andere pleegouders op de aarde niet, maar dat gevoel heb ik gewoon.
Ik heb leuke vrienden en vriendinnen, ben niet stinkrijk, maar zeker niet arm. Kan kleren, schoenen, tassen kopen. Kan gaan en staan waar ik wil, kan praten zingen lachen dromen en slapen. Eten, drinken, uitgaan.
Ik heb veel liefde om me heen kan leren. Heb een aardig leventje.

De enige dingen die echt kutklotevreselijk zijn en er echt uitspringen zijn
1. De dood van mijn moeder een paar maanden geleden. Kanker. Natuurlijk, want die heeft dat tegenwoordig niet? Het lijkt wel een rage godverdomme.
Daardoor leven mijn broertje, zusje en ik nu gescheiden leven.
2. Mijn eetprobleem, wie de fuck mist er nou weer een gen dat verzadeging geeft? Ik dus.

Ik kan veel doen, hoef weinig te laten. Ik ben niet zwaar gelovig dus kan jongens zoenen als zij dat tenminste ook toelaten.

Mijn leven is dus zo slecht nog niet, maar toch zijn er wel irritaties, of dingen die gewoon gezegd moeten worden. Alleen dan wel in anonimiteit. Daarom stierf mijn oude blog weg na 4 jaar en is deze geboren!